Η Επιχειρηματική Διαδικασία στην Κοινωνική Επιχειρηματικότητα

Θέμα: Η Επιχειρηματική Διαδικασία στην Κοινωνική Επιχειρηματικότητα 

 

Τίτλος: Η Επιχειρηματική Διαδικασία στην Κοινωνική Επιχειρηματικότητα

 

Δημιουργήθηκε από: CARDET

 

Βασίστηκε:  Barendsen, L. and Gardner, H., 2004. Is the social entrepreneur a new type of leader?. Leader to leader, 2004(34), pp.43-50.

 

Bryant, R., 2014. Chapter 4 - Identifying Need. In: Gunn, R. and Durkin, C., Social Entrepreneurship - A Skills Approach. Bristol, UK: Policy Press, pp. 31-44.

 

Kulothungan, G., 2014. Chapter 3 - What do we mean by “social enterprise” ? Defining social entrepreneurship. In: Gunn, R. and Durkin, C., Social Entrepreneurship - A Skills Approach. Bristol, UK: Policy Press, pp. 31-44.

 

Monllor, J. 2010. Social Entrepreneurship: A study on the Source and Discovery of Social Opportunities. In: Hockerts, K., Mair, J., Robinson J. Value and Opportunities in Social Entrepreneurship. Hampshire, UK: Palgrave Macmillan, pp. 99-120.

 

Thompson, J.L., 2002. The world of the social entrepreneur. International journal of public sector management, 15(5), pp.412-431.

 

Zahra, S.A., Rawhouser, H.N., Bhawe, N., Neubaum, D.O. and Hayton, J.C., 2008. Globalization of social entrepreneurship opportunities. Strategic entrepreneurship journal, 2(2), pp.117-131.

 

Zastawny D., 2014. Social enterprise must not prioritise social aims over viability. The Guardian.

 

Στόχος: Η κατανόηση της επιχειρηματικής διαδικασίας της αναγνώρισης, της αξιολόγησης και της εκμετάλλευσης κοινωνικών ευκαιριών.

 

Γλωσσικό επίπεδο που απαιτείται: Επίπεδο B2.

 

Περιγραφή: 1. Η Επιχειρηματική Διαδικασία

 

Η Επιχειρηματική Διαδικασία παρέχει πληροφορίες για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει ένα άτομο στην προσπάθεια να γίνει κοινωνικός επιχειρηματίας. Ο Thompson (2002) απλοποίησε τη διαδικασία στα παρακάτω τέσσερα στάδια:

  1. Όραμα – Αντίληψη της ευκαιρίας.
  2. Ενασχόληση – Ενασχόληση με την ευκαιρία με στόχο αντίστοιχη δράση.
  3. Διευκόλυνση – Εξασφάλιση της δράσης αποκτώντας τους απαραίτητους πόρους.
  4. Εφαρμογή – Υπεράσπιση και καθοδήγηση του προγράμματος.

 

2. Ποιος μπορεί να γίνει κοινωνικός επιχειρηματίας

 

Οι ερευνητές έχουν προτείνει ότι η προσωπικότητα, τα χαρακτηριστικά, οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, το οικογενειακό ιστορικό και οι επαγγελματικές εμπειρίες ενός ατόμου παίζουν σημαντικό ρόλο στο ποιος θα γίνει κοινωνικός επιχειρηματίας (Barendsen and Gardener 2004).

Επιπλέον, σύμφωνα με τον Dees (1998) οι κοινωνικοί επιχειρηματίες είναι τα άτομα που:

  • Αναλαμβάνουν μια αποστολή για να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν κοινωνικές αξίες.
  • Αναγνωρίζουν και κυνηγούν συνεχώς νέες ευκαιρίες να εξυπηρετήσουν αυτή την αποστολή.
  • Ενεργούν με θάρρος χωρίς να περιορίζονται από τους πόρους που έχουν την παρούσα στιγμή.
  • Δείχνουν έντονη υπευθυνότητα ως προς τους στόχους και τα αποτελέσματα.

 

3. Πηγές κοινωνικών ευκαιριών

 

Οι κοινωνικοί επιχειρηματίες αναγνωρίζουν και εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες για βελτίωση του κοινωνικού συστήματος, δημιουργούν λύσεις και επινοούν νέες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων. Οι κύριες πηγές των κοινωνικών ευκαιριών είναι οι αποτυχίες της αγοράς και της κυβέρνησης.

 

3.1 Αποτυχία της αγοράς

 

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία των οικονομικών της πρόνοιας (Monllor, 2010), οι πέντε βασικοί παράγοντες αποτυχίας της αγοράς είναι:

 

  1. Έλλειψη πληροφοριών (Τα άτομα έχουν πρόσβαση σε διαφορετικές πληροφορίες που επηρεάζουν τις αποφάσεις και τις συμπεριφορές τους)
  2. Μονοπώλιο της Εξουσίας (Έλλειψη παροχών και υπερβολικές χρεώσεις αγαθών και υπηρεσιών)
  3. Δημόσια Αγαθά (Η χρήση ενός δημόσιου αγαθού από ένα άτομο μειώνει την ποιότητα του αγαθού που είναι διαθέσιμο στους άλλους)
  4. Αρνητικές «εξωτερικότητες» (Οι παρενέργειες των πράξεων ενός ατόμου με εκμετάλλευση ενός άλλου)
  5. Λανθασμένοι Μηχανισμοί Τιμολόγησης (Όταν οι εταιρείες πουλάνε τα προϊόντα τους χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν την τιμή ισορροπίας – εκεί όπου η προσφορά συναντά τη ζήτηση. Για παράδειγμα, πολλές εταιρείες αγνόησαν τη ζήτηση των προϊόντων τους από αναπτυσσόμενες χώρες καθώς οι άνθρωποι εκεί δεν μπορούσαν να αγοράσουν τα προϊόντα τους στις τιμές πώλησης των ανεπτυγμένων χωρών).

 

Αποτυχία της Κυβέρνησης

 

Η αποτυχία της κυβέρνησης είναι ανάλογη με τις αποτυχίες της αγοράς στο δημόσιο τομέα (Monllor, 2010). Η Αποτυχία της Κυβέρνησης αφορά κυρίως την αδυναμία του κράτους να προσφέρει αρκετές δημόσιες υπηρεσίες από την άποψη ποιότητας και ποσότητας. Οι τρεις πιο συνηθισμένες αποτυχίες της κυβέρνησης οφείλονται σε:

  1. Προσωπικά συμφέροντα (Όταν οι πολιτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι λειτουργούν με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον αντί για το κοινό καλό).
  2. Βραχυπρόθεσμες λύσεις (Εξαιτίας του σχετικά μικρού χρόνου παραμονής στην εξουσία, οι πολιτικοί δίνουν έμφαση στην παροχή βραχυπρόθεσμης ανακούφισης στα απλά κοινωνικά προβλήματα και τείνουν να αγνοούν τα πιο σύνθετα).
  3. Έλλειψη πληροφόρησης (Εξαιτίας των περιορισμών χρόνου και προϋπολογισμού κατά τη συλλογή πληροφοριών, οι νομοθέτες συχνά δεν είναι καλά πληροφορημένοι σχετικά με το θέμα για το οποίο ζητείται η ψήφος τους)

 

4. Η αναγνώριση των κοινωνικών ευκαιριών

 

Η αναγνώριση των ευκαιριών θεωρείται από ακαδημαϊκούς και επαγγελματίες ως συστατικό ζωτικής σημασίας της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.

Η πρότερη γνώση των επιχειρηματιών επηρεάζει την αντίληψη των κοινωνικών ευκαιριών. Για παράδειγμα, όταν αντιμετωπίζουν το ίδιο κοινωνικό πρόβλημα, δυο επιχειρηματίες με διαφορετικά υπόβαθρα πιθανόν να το προσεγγίσουν διαφορετικά ως προς την αντίληψή του και στην πιθανή λύση του. Υπάρχουν τρεις βασικές διαστάσεις πρότερης γνώσης που είναι σημαντικές για τη διαδικασία της επιχειρηματικής ανακάλυψης (Monllor, 2010):

  1. Πρότερη γνώση των αγορών.
  2. Πρότερη γνώση της εξυπηρέτησης αγορών.
  3. Πρότερη γνώση των προβλημάτων των πελατών.

 

Σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τη σημασία των κοινωνικών δικτύων στη διαδικασία της αναγνώρισης των κοινωνικών ευκαιριών. Τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αυξήσουν σημαντικά την εγρήγορση των κοινωνικών επιχειρηματιών όσον αφορά στις κοινωνικές ευκαιρίες. Τα άτομα που αλληλοεπιδρούν με τα κοινωνικά τους δίκτυα είναι πιο πιθανό να λάβουν έγκαιρες και πολύτιμες πληροφορίες για μια κοινωνική ευκαιρία από άτομα που είναι λιγότερο ενεργά. Τα κοινωνικά δίκτυα θεωρούνται επίσης σημαντική πηγή πόρων όπως γνώσεων, χρηματοδότησης και ανθρώπινου δυναμικού.

 

5. Η αξιολόγηση των κοινωνικών ευκαιριών

 

Οι κοινωνικοί επιχειρηματίες συνήθως αξιολογούν τις κοινωνικές ευκαιρίες με βάση την κοινωνική αξία που μπορεί να δημιουργηθεί μέσω της αξιοποίησης αυτής της ευκαιρίας. Παρόλα αυτά, είναι σημαντικό γι’ αυτούς να λαμβάνουν υπόψιν την οικονομική βιωσιμότητα της ιδέας τους. Μια κοινωνική επιχείρηση είναι πρώτον και κύριον μια επιχείρηση. Είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οι πόροι που απαιτούνται είναι διαθέσιμοι άμεσα και ότι η επιχείρηση θα μπορεί να διατηρήσει οικονομική αυτονομία. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι κάποιες κοινωνικές επιχειρήσεις, εξαιτίας της φύσης τους, θεωρούνται ότι είναι «εκ γενετής παγκοσμιοποιημένες») (Zahra et al., 2008). Εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης, οι άνθρωποι σε διάφορες χώρες αντιμετωπίζουν παρόμοια κοινωνικά προβλήματα. Αυτό είναι μια σημαντική πτυχή που πρέπει να ληφθεί υπόψιν όταν αξιολογείται μια ευκαιρία καθώς προσφέρει την πιθανότητα για μελλοντική επέκταση και εξέλιξη. Τέλος, όταν αξιολογεί μια ευκαιρία, ένας κοινωνικός επιχειρηματίας θα πρέπει να χρησιμοποιεί διάφορα εργαλεία για να κατανοεί καλύτερα το περιβάλλον στο οποίο υπάρχει αυτή η ευκαιρία. Τέτοια εργαλεία είναι τα εξής: PESTEL (Assess the Political, Economic, Social, Technological, Environmental and Legal Environment), Hofstede’s Cultural Dimensions, και Porter’s Five Forces (Analyse Competition).

 

6. Η αξιοποίηση των κοινωνικών ευκαιριών

 

Αφού εντοπίσει και αξιολογήσει μια κοινωνική ευκαιρία, το άτομο πρέπει να συγκεντρώσει τους απαραίτητους πόρους για να την αξιοποιήσει. Η διαθεσιμότητα πόρων θα παίξει σημαντικό ρόλο στη στρατηγική που εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια της φάσης αξιοποίησης. Οι πόροι μπορούν να αποκτηθούν κυρίως μέσα από κοινωνικά δίκτυα και περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το οικονομικό κεφάλαιο, το ανθρώπινο δυναμικό και τις γνώσεις. Οι πόροι μπορούν επίσης να αποκτηθούν κατά το σχηματισμό συνεργειών με άλλους κοινωνικούς οργανισμούς, ιδιωτικές εταιρείες και δημόσιους οργανισμούς. Οι συνεργασίες είναι πολύ σημαντικές για μια κοινωνική επιχείρηση καθώς αποτελούν μια μορφή νομιμοποίησης/έναν τρόπο καθιέρωσης. Μια κοινωνική επιχείρηση δεν θα πρέπει να λειτουργεί απομονωμένη από άλλους οργανισμούς!

 

Εννοιολογική κοινωνική ευκαιρία και αξιοποίηση (Monllor, 2010)

 

 

Μαθησιακοί στόχοι: Ολοκληρώνοντας αυτή τη δραστηριότητα, οι συμμετέχοντες θα είναι σε θέση να:

  • Κατανοούν πώς να αναγνωρίζουν ευκαιρίες για κοινωνική επιχειρηματικότητα.
  • Κατανοούν τη σημασία της αξιολόγησης μιας ευκαιρίας με βάση τον προσδοκώμενο κοινωνικό της αντίκτυπο και οικονομική βιωσιμότητα.

 

Αναμενόμενη διάρκεια: Περίπου 15-20 λεπτά.

 

Δραστηριότητα (ες): Διαβάστε τις παρακάτω δηλώσεις και σημειώστε αν είναι Σωστές ή Λάθος.

 

 

Πηγαίνετε στη δραστηριότητα >>

 

<< Πίσω στη δραστηριότητα «Προώθηση της Κοινωνικής επιχειρηματικότητας»

 

<< Πίσω στο ηλεκτρονικό αποθετήριο